«Can’t Be Touched»: Η Τεχνική και Τακτική Ανάλυση του Roy Jones Jr.

 

Η πρώτη φορά που ο Roy Jones τράβηξε την προσοχή των οπαδών της πυγμαχίας ήταν το 1988 όταν και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες της Σεούλ μετά από την σκανδαλώδη απόφαση των κριτών.

Η συνέχεια της μετεωρικής του ανόδου προς την κορυφή τον είδε να κερδίζει 26 συνεχόμενους αγώνες στην middleweight κατηγορία, 7 αγώνες στην super-middleweight και ακόμα 15 στην light-heavyweight.

Μετά από την ήττα του με ντισκαλιφιέ από τον Montel Griffin, την οποία εκδικήθηκε μέσα σε 90 δευτερόλεπτα στον επαναληπτικό αγώνα, ο Jones προχώρησε μέχρι και στην heavyweight κατηγορία όπου και κατάκτησε τον τίτλο της WBA το 2003, κερδίζοντας τον Jon Ruiz με ομόφωνη απόφαση το 2003.

Σε αυτήν την ανάλυση εξετάζουμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές τεχνικές του «Untouchable».

Τα Counter

Ο Jones διέθετε μερικά από το πιο κοφτερά counter στην ιστορία της πυγμαχίας και στηριζόταν κατά κύριο λόγο στην εξαιρετική αίσθηση της απόστασης και την ταχύτητα που διέθετε.

Παρακάτω τον βλέπουμε ενάντια στον Ruiz. Ο Jones κινείται μακριά και κυκλικά από τον πιο μεγαλόσωμο αντίπαλό του και ταυτόχρονα προσπαθεί να τον προκαλέσει να επιτεθεί.

Ο Jones περνάει ένα γρήγορο jab που δεν βρίσκει στόχο αλλά προκαλεί την αντίδραση του Ruiz που πλησιάζει προσπαθώντας να χτυπήσει με το δεξί του χέρι. Ο Jones κινείται αμέσως προς τα πίσω και στην συνέχεια χτυπάει με το αριστερό του κροσέ. Το κλειδί εδώ είναι η θέση του αριστερού χεριού του Jones καθόλη την διάρκεια της φάσης. Ο Jones κρατούσε ανέκαθεν το αριστερό του χαμηλά έτσι ώστε να βρίσκεται εκτός του οπτικού πεδίου το αντιπάλου, κάνοντας τα counter του ακόμα πιο αποτελεσματικά. Περισσότερα για το αριστερό χέρι παρακάτω.

Παρακάτω παρατηρούμε την εξαιρετική αίσθηση και τον έλεγχο της απόστασης του Jones.

Ο Jr στέκεται μπροστά από τον Johnson με το αριστερό του πάντα χαμηλά και το δεξί του λίγο χαμηλότερα από το σαγόνι του. Η θέση του δεξιού του χεριού είναι τέτοια ώστε να βρίσκεται σε ετοιμότητα για ένα ενδεχόμενο counter αλλά ταυτόχρονα να αφήνει τον αντίπαλό του με την εντύπωση πως υπάρχει κενός χώρος στον οποίο μπορεί να χτυπήσει.

Όταν ο Johnson τελικά επιχειρεί ένα jab, o Jones εκτελεί ένα μικρό slip προς τα δεξιά και τελειώνει την φάση με έναν συνδυασμό αριστερού-δεξιού ίσου.

Η διαφορά της αίσθησης της απόστασης ανάμεσα στους δύο μαχητές είναι φανερή. Ο Johnson δεν βρίσκει στόχο με το αριστερό jab ενώ ο Jones καταφέρνει να περάσει δύο δυνατά χτυπήματα χρησιμοποιώντας τα ελάχιστα εκατοστά που έχει διανύσει ο Johnson για να τον πλησιάσει.

Προσποιήσεις

Ο Roy είχε καταφέρει να αναπτύξει τις προσποιήσεις του σε βαθμό που φαινομενικά καμία δεν έμοιαζε με την προηγούμενη ενώ μπορούσε να προσαρμόσει εύκολα τους συνδυασμούς του ανάλογα με την αντίδραση των αντιπάλων του σε αυτές.

Παρακάτω τον βλέπουμε σε ένα knockdown ενάντια στον Glenn Kelly. Ο Roy προσποιείται κινούμενος σπασμωδικά προς τα μπροστά ενώ ταυτόχρονα σηκώνει ελαφρώς τα χέρια του. O Kelly θεωρεί πως ο Jones θα επιχειρήσει, όπως και νωρίτερα στον αγώνα, ένα αριστερό κροσέ στο κεφάλι (gazelle punch) και σηκώνει την άμυνά του αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στα πλευρά του. Ο Jones εκμεταλλεύεται τον κενό χώρο και περνάει ένα βαρύ αριστερό στο σώμα.

Παρακάτω τον βλέπουμε να προσποιείται αλλάζοντας επίπεδα. Η φάση ξεκινάει με τον Roy να χαμηλώνει την στάση του, προκαλώντας τον Kelly να κάνει το ίδιο και να σφίξει την άμυνά του καθώς περιμένει ένα χτύπημα στο σώμα. Αντί αυτού, ο Roy χτυπάει στο κεφάλι του αντιπάλου του με ένα δεξί-αριστερό κροσέ χωρίς να βρει πλήρως στόχο. Ο Roy στην συνέχεια επαναλαμβάνει την ίδια προσποίηση με τον Kelly αυτήν την φορά να μην αντιδρά, όντας μπερδεμένος από τις συνεχείς εναλλαγές του Jones. Ο Roy περνάει ένα ίσιο στο κεφάλι του αντιπάλου του και αμέσως χαμηλώνει και πάλι για να τελειώσει την φάση με ένα δεξί κροσέ στο σώμα.

Ακόμα ένα δείγμα προσποίησης και αντίδρασης του αντιπάλου.

Ο Jοnes οπισθοχωρεί και ο Sosa τον πλησιάζει σε κοντινή απόσταση. Ο Roy προσποιείται γέρνοντας προς τα αριστερά και προκαλεί τον Sosa να σκύψει για να αποφύγει ένα ενδεχόμενο χτύπημα. Το κεφάλι του Sosa βρίσκεται πλέον σε εξαιρετικά ευνοϊκή θέση για τον Jones που περνάει ένα αριστερό κροσέ στο κεφάλι του αντιπάλου του.

Παρατηρούμε πως η προσποίηση είναι ακριβώς ίδια με τον τρόπο με τον οποίο ο Jones φορτώνει το αριστερό του χέρι αμέσως μετά.

Προσποιήσεις με το δεξί χέρι

Ο Jones χρησιμοποιούσε πολύ συχνά την συγκεκριμένη τακτική με εξαιρετική επιτυχία. Παρακάτω τον βλέπουμε ενάντια στον James Toney.

Ο Jones κάνει μια κυκλική κίνηση/προσποίηση με το δεξί του χέρι που τραβάει την προσοχή του Toney ενώ ταυτόχρονα κρατάει το αριστερό του χέρι χαμηλά και εκτός του οπτικού πεδίου του αντιπάλου του. Στην συνέχεια, την στιγμή που ο Toney αντιδρά στην προσποίηση επιχειρώντας ένα feint, ο Jones χτυπάει με το αριστερό του κροσέ από την τυφλή γωνία και βρίσκει καθαρά τον αντίπαλό του.

Εδώ η ίδια τεχνική ενάντια στον Ruiz. Σε αυτήν την περίπτωση ο Jones χαμηλώνει το ύψος του για να μπορέσει να μπερδέψει τον αντίπαλο και ταυτόχρονα να δημιουργήσει μεγαλύτερη μόχλευση έτσι ώστε να ενισχύσει την δύναμη του αριστερού ίσιου όταν τιναχτεί προς τα πάνω.

O Ruiz προσανατολίζει την προσοχή του στο δεξί χέρι του Jones και αγνοεί τελείως το, εκτός οπτικού πεδίου, αριστερό χέρι.

Το αριστερό χέρι/gazelle punch

Η «gazelle punch» χρησιμοποιήθηκε πολλάκις από πυγμάχους όπως ο Joe Frazier, ο Floyd Patterson ενώ σποραδικά o Mike Tyson την εφάρμοζε για να προξενήσει ζημιά από μακριά.

Το συγκεκριμένο χτύπημα είναι σχετικά υψηλού ρίσκου αφού ο πυγμάχος χρειάζεται να πραγματοποιήσει ένα μικρό άλμα προς τον αντίπαλο αλλά η επιτυχημένη εκτέλεση μπορεί να προξενήσει μεγάλη ζημιά και έχει αποφέρει ουκ ολίγα ΚΟ στους μαχητές που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της gazelle punch στο παρακάτω gif.

Ο Jones χαμηλώνει την στάση του για να δημιουργήσει μόχλευση όπως είδαμε και παραπάνω ενώ ταυτόχρονα ρίχνει όλο του το βάρος στο μπροστινό του πόδι. Το αριστερό του χέρι παραμένει σε τυφλή γωνία καθώς  στρίβει τον αριστερό του ώμο για να δημιουργήσει μεγαλύτερη φόρα. Στην συνέχεια τινάζεται προς τα μπροστά και εκμεταλλευόμενος την ροή της κίνησής του, τινάζει το βάρος του από το μπροστινό του πόδι προς τον αντίπαλο.

Παρακάτω, το ίδιο χτύπημα με uppercut στην θέση του αριστερού κροσέ.

Ακόμα μια παραλλαγή της gazelle punch. Μετά από πολλαπλά αριστερά στο κεφάλι ο Kelly σφίγγει την άμυνά του. Ο Jones βλέπει τον κενό χώρο στα πλευρά του αντιπάλου του και περνάει δύο συνεχόμενα αριστερά στο σώμα.

Ανέγγιχτος

Ο Roy Jones είναι πιθανότατα ένας από τους πιο πληθωρικούς πυγμάχους στην ιστορία του αθλήματος. Το οπλοστάσιό του είναι τεράστιο και πολύπλευρο ενώ ακόμα και οι πιο βασικές του τεχνικές μεταβάλλονταν ανάλογα τον αντίπαλο και τις αντιδράσεις του στο ρίνγκ.

Παρά το εξαιρετικό του βάθος, στην πορεία της καριέρας του και καθώς η αθλητικότητα του φαινόταν να φθείρεται, υπήρξαν πυγμάχοι οι οποίοι κατάφεραν να λύσουν το γρίφο του αγωνιστικού του στυλ και να καταφέρουν να αποσιωπήσουν τα επιθετικά του εργαλεία.

Πρόσφατα αγωνίστηκε για τελευταία φορά (σύμφωνα με τον ίδιο) και νίκησε τον Scott Sigmon με ομόφωνη απόφαση σε ηλικία 49 ετών.

*Θα ακολουθήσει ακόμα μια ανάλυση που θα περιλαμβάνει τις υπόλοιπες προσποιήσεις του.