Ο Μαχητής από το Stockton: Η Τεχνική και Τακτική Ανάλυση του Nick Diaz

Γράφει ο ΒigA

Για την συμπεριφορά του εντός και εκτός του οκταγώνου έχουν γραφτεί αράδες και δικαιολογημένα. Συνηθίζει να επιτίθεται φραστικά στους αντιπάλους του, εκνευρίζεται με κάποιες ερωτήσεις των δημοσιογράφων, είναι φανατικός χρήστης ινδικής κάνναβης και δεν διστάζει να εμπλακεί σε καυγάδες είτε στο δρόμο, είτε σε λόμπυ ξενοδοχείων είτε σε post fight συνεντεύξεις μπροστά στα (όχι και τόσο έκπληκτα) μάτια χιλιάδων θεατών.

Παρόλα αυτά ο Nick Diaz παραμένει ένας από τους πιο αγαπητούς και δημοφιλείς μαχητές με φανατικούς οπαδούς που αναμένουν με ανυπομονησία την επιστροφή του, μετά από την αποβολή του από τους αγώνες (βρέθηκαν στο αίμα του μεταβολίτες ινδικής κάνναβης). Η αφοσίωση που δείχνει μια μεγάλη μερίδα του κόσμου προς τον Nick οφείλεται πιθανότατα στο γεγονός πως, παρά την πολλές φορές αμφιλεγόμενη συμπεριφορά του, είναι από τους ελάχιστους μαχητές που φαίνεται να λέει ακριβώς αυτό που σκέφτεται και ποτέ δεν προσπάθησε για να γίνει αγαπητός στον κόσμο. Δεν έπαιξε ποτέ το παιχνίδι της δημοσιότητας (πιθανότατα δεν το καταλάβαινε κιόλας) και δεν δίστασε να έρθει σε ρήξη με τον οποιονδήποτε όταν ένιωθε πως είχε αδικηθεί, είτε αυτός ήταν δημοσιογράφος, είτε η αθλητική επιτροπή, είτε ο ίδιος ο Dana White.

Ο Diaz έχει ένα ξεχωριστό και ιδιαίτερο αγωνιστικό στυλ. Δεν έχει επιθετικές εκρήξεις και απότομα μπασίματα ή takedowns. Αντίθετα στηρίζεται περισσότερο στον ρυθμό και κινείται συνεχώς προς τον αντίπαλο καθώς εξαπολύει συνεχόμενα χτυπήματα στα οποία δεν βάζει ποτέ όλη του την δύναμη. Θα έλεγε κανείς πως μοιάζει περισσότερο σαν πυγμάχος παρά σαν MMAer.

Στηριζόμενος στην τεράστια αντοχή του, (κάνει τρίαθλο και έχει κολυμπήσει 5 φορές από και προς το Αλκατράζ) μπορεί να κρατήσει αυτόν τον ανελέητο ρυθμό χτυπημάτων για όσο χρειάζεται. Όλα αυτά τα συνεχόμενα χτυπήματα σταδιακά εξαντλούν τον αντίπαλο ο οποίος χάνει συνεχώς τον ρυθμό της αναπνοής του, χωρίς να μπορεί να βρει κενό χρόνο για να ανασυνταχθεί. Στον αγώνα με τον Paul Daley, έναν εκρηκτικό και πολύ δυνατό striker, ο Nick στάθηκε σε κοντινή απόσταση και αντάλλαξε χτυπήματα μαζί του μέχρι που ο Daley άδειασε τους πνεύμονες του και ουσιαστικά κατέρρευσε.

Όπως και όλοι οι μαχητές, ο Nick έχει στο οπλοστάσιό του κάποιους συνδυασμούς που χρησιμοποιεί σταθερά. Είναι από τους λίγους ΜΜΑer που χτυπάει με uppercut ή hooks στο στομάχι και χρησιμοποιεί αρκετά «ψεύτικα» χτυπήματα. Παρακάτω τον βλέπουμε να πραγματοποιεί έναν από τους πιο βασικούς του συνδυασμούς.  Δίνει ένα «ψεύτικο» δεξί ίσιο και ακολουθεί με ένα αριστερό hook στο στομάχι.

Πολύ συχνά στο τέλος αυτού του συνδυασμού και αφού ο αντίπαλος κατεβάσει τα χέρια μετά από το χτύπημα στο στομάχι, προσθέτει και ένα κροσέ στο κεφάλι. Προσέξτε πως τραβάει την προσοχή του αντιπάλου με τα «ψεύτικα» χτυπήματα ενώ του κρύβει και το οπτικό πεδίο.

Τώρα στο επόμενο gif, υπάρχει κάτι που ίσως δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά αλλά παρουσιάζει ενδιαφέρον. Μετά από τα γνωστά «ψεύτικα» χτυπήματα με το δεξί, χτυπάει χαμηλά με το αριστερό. Το χτύπημα είναι σχετικά αργό και ανοιχτό και είναι λογικό ο αντίπαλος να το δει και να προφυλαχθεί. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως αυτός είναι και ο σκοπός του Nick, αφού δίνοντας το χτύπημα με τόσο φανερό τρόπο ξεγελάει τον αντίπαλο, κάνοντάς τον να χαμηλώσει τα χέρια του, λυγίζοντας προς τα δεξιά και αφήνοντας έτσι χώρο στην αριστερή πλευρά, εκεί όπου ο Νick έχει έτοιμο το δεξί κροσέ. Απλό και αποτελεσματικό.

Ο Nick είναι από τους ελάχιστους μαχητές ΜΜΑ που χτυπάνε τόσο συχνά στα πλευρά και στο στο στομάχι του αντιπάλου. Ο έμπειρος Diaz ξέρει πως πλήττοντας στο σώμα του αντιπάλου του, χαλάει τον ρυθμό της αναπνοής του και διαλύει την αντοχή του και έτσι δημιουργεί ένα τεράστιο πλεονέκτημα υπέρ του, αφού όπως αναφέραμε ο ίδιος έχει τερατώδες cardio. Εκτός αυτού, ο Diaz ως γνήσιος «pressure fighter» χρειάζεται ένα τρόπο να ανοίξει την άμυνα του αντιπάλου του ιδιαίτερα σε κοντινές αποστάσεις. Δείτε παρακάτω πως αναγκάζει τον Condit να εμπλακεί σε clinch.

Στο επόμενο gif, χτυπάει τον αντίπαλο μέχρι να τον αναγκάσει να κατεβάσει τα χέρια του αφήνοντας έτσι χώρο για ένα δεξί κροσέ στο κεφάλι.

Αν και το οπλοστάσιό του είναι πλούσιο, ο Nick έχει διακριθεί για δύο τεχνικές. Το counter hook και το θρυλικό Stockton Slap και πολλές φορές αυτές οι δύο τεχνικές σχετίζονται μεταξύ τους.

Ας δούμε γιατί.

Ο Nick όπως αναφέραμε είναι pressure fighter. Το παιχνίδι του είναι να ακολουθεί συνεχώς τον αντίπαλο και με πολλαπλά χτυπήματα να τον κουράζει μέχρι να τον τελειώσει ή να μαζέψει περισσότερα σημεία. Το πρόβλημα είναι πως ο Diaz είναι γενικότερα αργός. Αυτό οφείλεται σε τρεις παράγοντες. Πρώτον στην γενετική προδιάθεση. Ο Nick δεν είχε ποτέ την εντυπωσιακή αθλητικότητα και έκρηξη του Yoel Romero ή την απίστευτη κίνηση του Rashad Evans. Στηρίχθηκε περισσότερο στην σκληρή δουλειά και όχι σε σωματικά προσόντα με αποτέλεσμα να υστερεί σε κάποια πράγματα. Δεύτερον, η προπόνηση για μαραθώνιο, τρίαθλο και κολύμπι μεγάλων αποστάσεων, ναι μεν δημιουργεί εντυπωσιακό cardio αλλά στερείται έκρηξης, με αποτέλεσμα ο Nick να μην είναι ¨καλωδιομένος» για γρήγορες κινήσεις και απότομα μπασίματα. Τέλος, μάχεται με τα πέλματά του καρφωμένα στο καναβάτσο και δεν περνάει καθόλου χρόνο στις μύτες τον ποδιών του με αποτέλεσμα, όπως είναι λογικό, να στερείται ταχύτητας. Αυτό εκμεταλλεύτηκε ο Carlos Condit στον μεταξύ τους αγώνα και έφευγε με πλάγια βήματα μακριά του, κάνοντάς τον να τον κυνηγάει. Παρατηρήστε πόσο άνετα ξεφεύγει ο Carlos.

Για να μπορέσει να καλύψει αυτήν την έλλειψη ταχύτητας ο Diaz πρέπει να ακολουθεί τον αντίπαλο αλλά ταυτόχρονα να τον αναγκάζει να του επιτεθεί. Για αυτό το σκοπό επιστράτευε μέχρι τώρα το φημισμένο Stockton Slap.

Χαστουκίζοντας (και βρίζοντας) τον αντίπαλο τον εκνεύριζε και τον ανάγκαζε να του επιτεθεί. Τις περισσότερες φορές μάλιστα ο αντίπαλος ενεργούσε βιαστικά και νευρικά με αποτέλεσμα να μένει ανοιχτός σε χτυπήματα. Απέναντι στον σκληροτράχηλο Robbie Lawler είχαμε το πρώτο επίσημο Stockton Slap και ένα από τα καλύτερα παραδείγματα ως προς την χρησιμότητά του. Ο Diaz ρίχνει το χαστούκι στον Robbie ο οποίος χαμογελάει ειρωνικά αλλά ταυτόχρονα ξαφνιάζεται και εκνευρίζεται,χάνοντας έτσι τον ρυθμό του και αφήνοντας τον Nick να χτυπήσει με ένα καθαρό αριστερό ίσιο. Δείτε πόσο πολύ εκνευρίζεται ο Robbie και πόσο άγαρμπα επιτίθεται στην συνέχεια.

Αυτός ο εκνευρισμός συνόδεψε τον Robbie σε όλο τον αγώνα και εν τέλει ήταν και η αιτία της ήττας του αφού εδώ ήρθε το counter hook. O Diaz έχοντας χαμηλά τα χέρια του δίνει χώρο στον αντίπαλό του να μπει στην εμβέλεια των χτυπημάτων του και καθώς τον προκαλεί, τον ωθεί να φερθεί βιαστικά και να πέσει πάνω στο counter.

Η χαμηλή θέση των χεριών του βοηθάει και στο να κρύβει το μπροστινό του χέρι και συνεπώς και το counter από τον αντίπαλο. Παρακάτω τον βλέπουμε πάλι με κατεβασμένα χέρια να αφήνει χώρο στον αντίπαλο, ο οποίος κάνει μπάσιμο με αριστερό ίσιο. Δείτε πως ο Nick κρατάει το δεξί του χέρι σε ύψος χαμηλότερο από τον ώμο του αντιπάλου και έτσι όταν ο αντίπαλος επιτίθεται, ο Nick τον χτυπάει από τυφλή γωνία

Η αγωνιστική αποβολή του μαχητή από το Stockton έληξε και είναι ελεύθερος να αγωνιστεί και πάλι αν το θελήσει. Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει γνωστό το αν θα επιστρέψει στους αγωνιστικούς χώρους, ήδη αρχίζουν να ακούγονται ονόματα αθλητών ενάντια στους οποίους θα μπορούσε να αγωνιστεί.

Στα highlights της καριέρας του θα παραμείνει η gogoplata με την οποία τελείωσε τον Takanori Gomi, μια υποταγή που τότε πολύ πίστευαν πως δεν δουλεύει στο ΜΜΑ ενώ μέχρι και σήμερα την βλέπουμε σπάνια.